Koetshuis lecture series

In zijn lezing wil Joris van den Berg u laten ervaren dat u zelf verantwoordelijk kunt zijn voor uw persoonlijke ontwikkeling en u niet afhankelijk hoeft op te stellen van regeringen, machthebbers en parlementen.

Van 1956 tot 1966 was Joris professor aan de theologische Faculteit S.J. te Maastricht. Daar heeft hij de evolutieleer van P. Teilhard de Chardin uitgewerkt: dat het niet het lichaam is maar onze geest waarin wij de voortgang van de evolutie kunnen vinden. Zowel in de Bijbel als in heel de geschiedenis vinden wij die geestesevolutie terug, met name in de opeenvolgende fasen van patriarchaal, profetisch en universeel menselijk denken en leven, later voortgezet als kerkelijke, hervormende en wereldwijde bestaanswijzen, en ook steeds weer als kinderlijke, volwassen en voleindende levensfasen van volken en individuen.

Om deze visie ook in praktijk te brengen bij zichzelf en bij anderen werkte hij van 1966 tot 1976 in het centrum voor spiritualiteit `Guldenberg`te Helvoirt (NB) en vanaf 1976 in en rond Den Bosch in een eigen praktijk: Groepswerk "Persoonsontwikkeling" met behulp van Gestalt-, Psychosynthese- en Initiatische psychologie. Joris van den Berg is in 2009 verhuisd van ’s Hertogenbosch naar Velp (Gld). Voor meer informatie: www.rhedenbosch.nl.

Natuurwetten ken je mogelijk, maar de bereidheid om die te volgen is een volgende stap. Natuur is een containerbegrip voor complexe eco-systemen. Die hebben een grote onderlinge samenhang. Organismen zijn zelfsturend. Indien ze in hun kracht staan - zijn ze ook zelfherstellend. Dat geldt ook voor ieder mens mits die zijn/haar innerlijke natuur volgt. En dat geldt ook voor complexe(re) organsiaties. Zorg dus voor een natuurlijke omgeving en wetmatigheden kunnen gaan werken.

In de hele mensgeschiedenis zijn meldingen gedaan door mensen die zich een buitengewone ervaring herinneren na een levensbedreigende crisis. Deze bijna-dood ervaring (BDE) lijkt wereldwijd, in alle tijden en culturen, hetzelfde. De acceptatie van de ervaring door familie, verpleging en artsen, evenals de acceptatie en integratie door de BDEer zelf is een moeizaam en langdurig proces. Uit onderzoek blijkt dat momenteel ongeveer 4% van de bevolking in westerse landen een BDE heeft meegemaakt. Er zijn verscheidene theorieën genoemd om de BDE wetenschappelijk te verklaren. Een bijna-dood ervaring (BDE) is de gemelde herinnering van alle indrukken tijdens een bijzondere bewustzijnstoestand, met enkele specifieke elementen, zoals het ervaren van een tunnel, het licht, een levenspanorama, het ontmoeten van overleden familieleden, of het waarnemen van je eigen reanimatie. Deze bijzondere bewustzijnstoestand kan optreden tijdens een hartstilstand, dus tijdens een periode van klinisch dood, maar ook bij andere kritieke medische situaties zoals bij een ernstige ziekte zoals shock, bij een hersen-beschadiging met coma t.g.v. een verkeersongeluk of hersenbloeding, bij een bijna-verdrinking (meestal bij kinderen), of tijdens een stervensproces (sterfbedvisioen). Deze ervaring is altijd transformatief, de angst voor de dood verdwijnt, en ook het levensinzicht verandert, vooral liefde en compassie naar jezelf, naar anderen en de natuur wordt belangrijk.

Gesproken zal worden over de inhoud van de ervaring, en de mogelijke verklaringen. Uit de studie blijkt, dat er geen medische, fysiologische, farmacologische of psychologische verklaring is waarom sommige mensen wel en de meeste mensen geen BDE ervaren tijdens een periode van bewusteloosheid door een hartstilstand (klinisch dood). Het onderzoek naar BDE confronteert ons duidelijk met de beperkingen van onze huidige medische inzichten over ons bewustzijn en herinneringen in relatie met de hersenen. Want hoe is het mogelijk dat mensen een helder bewustzijn kunnen ervaren, met herinneringen vanaf de vroegste jeugd, met helder nadenken, met emoties, met gevoel van zelf identiteit, en soms met een vorm van waarneming buiten en boven het lichaam, op het moment dat de hersenen (tijdelijk) niet meer functioneren, met een vlak EEG?

Volgens studies is de heersende, materialistische visie van artsen, filosofen en psychologen op de relatie tussen hersenen en bewustzijn te beperkt om het verschijnsel te kunnen duiden. Er zijn goede redenen om aan te nemen dat ons bewustzijn niet altijd samenvalt met het functioneren van onze hersenen: het kan ook los van ons lichaam ervaren worden. Er zal in de voordracht dieper worden ingegaan op deze conclusies. Uiteraard zal er na afloop voldoende ruimte zijn voor discussie. Zie ook www.pimvanlommel.nl.

Een werkelijk zoektocht?! Hoe kunnen we in ons leven werkelijk dienstbaar zijn aan het hoogste in onszelf? En hoe kunnen we omgaan met de schijnbare tegenstelling van de liefde, de stilte in ons waar we zo naar kunnen verlangen, en de wereld die soms hele andere dingen van ons vraagt. Die tegenstellingen zou je lood en goud kunnen noemen. Hoe kun je van het één het ander maken? Is lood maken van goud makkelijker dan andersom? We doen beide continu. Deze lezing gaat over transformatie. Over drie bronnen van krachten, die maken wie we zijn (materie, magneetveld en bewustzijn). Over hoe levensenergie werkt in draaiingen en stilte. En over hoe we met deze gevoelskennis onszelf een stapje verder kunnen helpen.